FIETS en WANDELDAGEN 13 - 14 - 15: Van Witte Stein naar Luik.

WANDEL en FIETSDAG 13:

Van te voren hadden wij ons best wel gerealiseerd dat we heus wel hobbels op onze weg naar Santiago zouden tegen komen. Vorig jaar liep ik (Chris10) al steeds niet lekker vanwege vage heup en bilspierklachten. Gaandeweg namen deze toe en het gaat, ondanks fysio, dry-needling en talloze oefeningen, niet over. Het plaagt me 's nachts en/of overdag en een andere keer is het er niet en dan weer wel. Iets met zit-been en hamstring? Een MRI binnen kort mag het duidelijk maken. Om nu helemaal niet meer op weg te gaan is voor ons not done. De route naar Santiago mag ook op de fiets en zo besloten we om deze keer de fiets er bij te pakken. Ik doe dat elektrisch en Klazien 'gewoon', spannend hoe dit zou gaan.

In Ohé en Laak een camping geboekt en donderdagmorgen 24 april zijn we 's morgens door Klazien haar man naar 'Witte Stein' (Reuver) gebracht en daar eerst met een wandeling gestart van ca. 9 km. Een oudere man hield ons staande, dacht dat wij wat aan hem wilden vragen. Nou ja, wij zijn altijd in voor een gesprekje. Ik zei hem dat hij wel een hele mooie auto had, een Bentley. Meneer meteen op de praatstoel en deed ons uit de doeken dat hij die auto met hard werken bij elkaar had verdiend. Het begon met een kleine auto en toen steeds groter. Een aantal jaren geleden het bedrijf verkocht en toen de Bentley gekocht. Meneer had wel haast want moest naar de therapeut. Wij lieten hem niet eerder gaan totdat we met hem (en zijn auto) op de foto stonden.

  
In Swalmen was het tijd voor soep en hebben de mannen onze fietsen gebracht. Alle Limburgers waren heel blij dat het eindelijk eens regende. Onze afspraak, dat het weer voor ons nooit een reden is om niet op pad te gaan, heeft ook nu stand gehouden maar het was bar en boos. De regenkleding hadden we meteen aangetrokken en is niet meer uit geweest. We moesten door waterplassen heen fietsen, floep, benen omhoog en racen maar. Niettemin hadden we de grootste lol hoor!
 

Maar halverwege moest Klazien het water in haar schoenen lozen! In het witte stadje Thorn heeft ze droge sokken gekocht.

In Meersen troffen we bij de kerk de koster die de vlaggen aan het binnen halen was. En zo scoorden we nog een prachtige stempel voor in ons pelgrimspaspoort (La Credencial)

Ongeveer half 7 waren wij terug op de camping en ik kan je vertellen dat we heel lang onder de warme douche hebben gestaan!

SWALMEN - ASSELT - ROERMOND - HERTEN - MERUM - LINNE - HEEL - WEESEM - KESSENICH - MAASEIK - ROOSTEREN
Totaal:  51 km

FIETSDAG 14:
's Morgens naar Roosteren gefietst, het eindpunt van de vorige dag, en daar de route weer opgepakt. Vandaag géén  regen maar ook weinig zon. De temperatuur was behoorlijk fris. En zij met de elektrische fiets had het heel koud maar zij die harder moest trappen had daar geen last van.
De omgeving was geweldig, de saaie stukken die er altijd tussen zitten, daar konden we nu snel doorheen fietsen. Maar met wandelen is de beleving veel groter.
Deze dag zijn we wel heel vaak even van de fiets gestapt om iets nader te bekijken of te bezoeken. Zo kwamen we onverwacht in Munstergeleen in de kapel van Pater Karel terecht. ChatGPT vertelde mij gauw dat hij 'vooral bekend staat om zijn toewijding aan zieken en lijdenden, en er worden hem veel wonderen toegeschreven'. Je snapt dat ik er meteen een kaars heb aangestoken. Een indrukwekkende kapel en ook de beeldentuin rondom was zeer de moeite waard.

De tocht was echt schitterend maar... af en toe is de fiets gewoon niet handig en poepielink! Veel steile heuvels op en best griezelig, ook weer af. Gek was de ervaring dat we ogenschijnlijk een daling hadden maar zelfs de elektrische fiets kreeg ik nauwelijks vooruit. We maakten dus kennis met een helling illusie. De weg leek naar beneden te gaan maar ging omhoog. 

Trouw de route en bordjes naar Santiago volgend, kwamen we toch op onherbergzame terreinen terecht. Ploeteren door de modder... onze mooie fietsen en schoenen zagen er niet meer uit! 

Onze tocht ging vanaf Maastricht helemaal langs de Maas. Na weer een prachtige dag kwamen we aan in Eijsden waar Jan met de camper ons stond op te wachten. Een beetje sprakeloos was hij wel bij het in ogenschouw nemen van onze modderfietsen. Wij konden er alleen maar onze schouders over ophalen. Het hoort er allemaal bij, we are on the way en als het niet kan zoals het moet dan maar zoals het kan! Het voornaamste is dat we op weg zijn en op koers blijven!

ROOSTEREN - DIETEREN - SUSTEREN - NIEUWSTAD - MILLEN - SITTARD - MUNSTERGELEEN - SWEIKHUIZEN - SPAUBEEK - GENHOUT - SCHIMMERT - KLEIN HAASDAL - HOUTHEM - GEULHEM - MEERSSEN - ROTHEM - MAASTRICHT - OOST-MAARLAND - EIJSDEN
TOTAAL: 70KM 

WANDELDAG 15:
Vandaag gaan we lopen en voor onze maatstaven niet al te veel, 20 km is de planning. Sowieso willen we Nederland uitwandelen en niet fietsen.
We zijn 's morgens naar Eijsden gebracht en daar begon onze wandeling. Het zonnetje scheen en het liep schitterend zonder de ballast van een fiets!
De tocht ging verder langs De Maas (Le Meuse) maar de omgeving echt op zijn Belgisch. In Nederland zijn we toch wat verwend met op zijn tijd een gelegenheid waar we eerst soep en later koffie met vlaai konden krijgen. Het is nu leer voor de volgende keer, zelf alles meenemen! Op Google Maps stond wel een restaurant vermeld maar dat werd een bankje onderweg met de versnaperingen die we bij ons hadden.

 
De ons bekende blauw met gele routebordjes waren overal goed aanwezig op de keren na dat ze er niet waren of dat de bewegwijzering niet klopte. 

In een prachtig groen landschap, waarvan de route al had aangegeven dat we het pad zelf zo'n beetje moeten uitvogelen, kwamen we voor een beekje tot stilstand. Hoe nu verder? Ineens liep daar een wandelaar achter ons (op weg naar Rome!) die vertelde dat de oude, oorspronkelijke route door het bos ernaast liep. Omdat hij ons zag lopen, dacht hij dat wij de nieuwe weg aan het bewandelen waren maar deze was onbegaanbaar door een beek die over land stroomde. Hij nam ons mee naar de oude route en loodste ons langs glibberpaadjes naar het juiste routepunt. Hij nam afscheid met een 'Buen Camino' en wij waren onze  'engel' dankbaar dat hij net op het goede moment op ons pad verscheen. We glibberden verder en ja hoor, op een moment fatale verloor ik mijn evenwicht en lag ik op handen en knieën in de modder. Eerlijkheidshalve moet ik vertellen dat ik nog geen half uur eerder, de brandnetels in was gestruikeld.

Maar ;-) vol goede moed, met modderpoten, weer verder lopen hoor. De zon scheen lekker en het landschap was schitterend. Veel stijgende paden, af een toe naar adem happend boven komen en dan kalm weer naar beneden wandelen. Het wandelen ging goed en het was gewoon prachtig!
De tocht ging afwisselend over bruggen, langs huizen, door bos en weiland.

Aan het einde van onze wandeling zagen wij tot onze verrassing vanaf grote hoogte de view van een stad! Luik in zicht! Liegé, want we zijn wel in het Franstalige gedeelte van België.

Klazien haar man stond ons op te wachten in Jupille-sur-Meuse, een voorstad van Luik. 

De volgende keer gaan we door Luik heen. Ik hoop heel erg dat ook wandelend te doen! Fietsen gaat sneller maar wandelen is zoveelste leuker.

Alle bewondering voor Klazien. Ze deed het allemaal op de gewone fiets. Over sterke vrouwen gesproken!
Vandaag op een paar meter na, 20km gewandeld.

==========================================================

Van Sint Jacobiparochie naar Santiago de Compostella is het ca. 2948km
Dit weekend 141 km =  565 km op weg
Nog 2387 km te gaan :-)